پافشاري شيطان
بعد از آن كه خداوند شیطان را از بهشت بیرون كرد، برابر خدا قسم یاد كرد كه باید چند كار را برای گمراهی آدم و اولادش انجام دهم و تا انجام ندهد، دست بر ندارد.
1. گفت : خدایا! من از بندگان تو نصیب و بهره ای معین خواهم گرفت . (در حالی كه خود او می داند قدرت گمراه كردن همه بندگان خدا را ندارد) و تنها افراد هوس باز و سست عنصر هستند كه در برابر او تسلیم می شوند.
در این باره روایتی از حضرت رسول صلی الله علیه و آله و سلم نقل شده كه فرمود: از صد نفر از فرزندان آدم ، نود و نه نفرشان در آتشند و یكی از آنها در بهشت . و نیز از آن حضرت صلی الله علیه و آله و سلم روایت شده : از هزار نفر برای خدا و بقیه برای آتش و ابلیس لعین است .
2. گفت : آنها (غیر مخلصین) را حتما گمراه می كنم و به انحراف و گناه می كشانم .
3.گفت : مردم را با آرزوی دور و دراز و رنگارنگ سرگرم می سازم و مشغول به دنیا می كنم و از یاد آخرت و بهشت و جهنم باز می دارم .
4. گفت : آنها را به انجام دادن اعمال خرافاتی دعوت می كنم و اعمال خلاف و زشت را در برابر آنان زینت می دهم و از اعمال نیك منع شان می كنم .
5. گفت : آنها را وادار می سازم كه آفرینش پاك و فطرت خود را تغییر دهند (آن آفرینش و فطرت پاك الهی كه از اول در نهاد انسان نهاده شده همان توحید و یكتا پرستی است)؛ وسوسه های شیطانی و هوی و هوسها او را از راه منحرف می سازد. و به بیراهه می كشاند. این ضرر جبران ناپذیر شیطان ، سعادت انسان را از پایه می لرزاند، چون حقایق و واقعیات را با باورهای سست از بین می برد و به دنبال آن ، سعادت به شقاوت تبدیل می گردد. از این رو، هیچ كس نباید شیطان را به جای خداوند، سرپرست خود كند؛ زیرا این كار زیان بزرگی است و شیطان به انسان وعده های دروغ می دهد و به آرزوهای دور و دراز سرگرم می كند، ولی جز فریب و خدعه ، كاری برای آنها انجام نمی دهد.
شيطان در کمين گاه/نعمت الله صالحي حاجي آبادي
