بهشت صالحین

   امام حسن عسگرى عليه السلام نقل مى کند: پدرم امام هادى عليه السلام به عيادت يکى از اصحابش که در بستر مرض افتاده بود تشريف برد و ديد آن مرد گريه مى کند و از ترس ((مرگ )) در جزع و فزع است .
فرمود: اى بنده خدا! تو از ((مرگ )) در هراس و گريه اى ، براى اين که معناى ((مرگ )) را نمى دانى . بعد از آن فرمود: من از تو سئوالى مى کنم . جواب بگو!

اگر فرضا تمام بدن ترا چرک و کثافات فرا گيرد و از بسيارى اين چرکها و کثافات و پليدى هايى که در تو نشسته است در رنج و آزار باشى و در عين حال دمل هايى در بدن تو پديدار شود و مرض جرب و سوداى خشک پيکر ترا فراگيرد و بدانى اگر حمام بروى و بدن خود را بشويى تمام اين مرض ها و کثافات از بين مى رود و بدن تو پاک و پاکيزه مى شود، آيا دوست ندارى که به حمام روى و شستشويى بنمايى و تمام اين چرک ها و آفات را از بين ببرى و از خود دور کنى ؟

 يا آن که رفتن به حمام را ناپسند دارى و حاضر نيستى بدان جا، گامى نهى و با تمام اين کثافات و آفات صبر مى کنى و مى سازى ؟
مريض عرض کرد: يا بن رسول الله ! دوست دارم به حمام بروم و تمام آلودگى ها را بزدايم و از خود دور گردانم .

حضرت فرمود: ((مرگ )) هم براى انسان مؤ من در حکم حمام و تطهير و شستشو است ، آن چه از گناهانى که انجام داده اى و به واسطه طول مرض و ساير امور هنوز از بين نرفته و باقى است ، به واسطه ((مرگ )) تمام آنها از بين مى رود و از بدى ها و گناهان پاک و پاکيزه بيرون مى آيى .
اى مرد! بدان که چون بر ((مرگ )) وارد شوى و از اين دريچه عبور نمايى از هرگونه اندوه و غصه و آزار و رنجى نجات يابى و در دامان هرگونه سرور و فرح و انبساطى قرارگيرى .

سخنان آن حضرت در مريض اثر کرد، دلش آرام گرفت و از طپش ايستاد. با نهايت خرسندى و نشاط چشمان خود را فرو بست و جان به جان آفرين تسليم نمود

نيز از حضرت اميرالمؤ منين عليه السلام نقل شده : از رسول خدا شنيدم که فرمود: مؤ من وقتى از دنيا مى رود، اگر گناهان او به اندازه گناهان همه اهل زمين باشد ((مرگ )) او باعث مى شود که همه آن ها بخشيده شود و از گناهان پاک گردد
نيز از امام صادق نقل شده : ((مرگ )) کفاره گناهان هر مؤ منى است . (مؤ من به واسطه ((مرگ )) تصفيه و تزکيه و تطهير مى شود