مرگ قانوني عمومي
آن طور که از آيات قرآن و روايات معصوم عليهم السلام به دست مي آيد و در طول تاريخ عالم خلقت تجربه شده است ، مرگ قانوني عمومي است ، سرنوشتي که براي همه انسان ها، همه موجودات زنده و بلکه همه موجودات غير زنده حتمي و ثابت است . قرآن در اين رابطه مي فرمايد:
کل نفس ذائقة الموت ثم الينا ترجعون
((هر انساني مرگ را مي چشد، سپس به سوي ما باز مي گرديد)).
آيه به قانوني اشاره مي کند که بر تمام موجودات زنده جهان حاکم است . مي گويد: تمام زندگان ، خواه ناخواه روزي مرگ را خواهند چشيد.
اگر چه بسياري از مردم مايل اند، فناپذيري خود را فراموش کنند. ولي اين واقعيتي است که اگر ما آن را فراموش کنيم هرگز ما را فراموش نخواهد کرد، حيات و زندگي اين جهان ، بالاخره پاياني دارد، روزي مي رسد که مرگ به سراغ هر کسي خواهد آمد و ناچار از اين جهان رخت برخواهد بست .
اين جهان ، سراي جاويداني براي هيچ کس نيست ، بعضي زودتر و بعضي ديرتر بايد بروند، فراق دوستان ، فرزندان و خويشان به هر حال تحقق مي يابد
که هر نفس کو آمد حيات
چشد شربت نيستي و ممات
دو روزي چو از زندگاني گذشت
به سوي خدا باز خواهيد گشت
اصولا انسان در هر چيز شک و ترديد کند، در مرگ نمي تواند ترديد نمايد. تمام اهل آسمان ها و زمين مي ميرند، همه موجودات زنده در کام مرگ فرو مي روند، همه مخلوقات بدون استثنا اجل و سرآمدي دارند که لحظه اي در آن تاءخير نيست ، ادعاي خلود و جاودانگي مردم درباره يکديگر يا رهبران خود تعارف هاي بي محتوايي بيش نيست ، کدام خلود؟ کدام جاودانگي ؟ در حالي که همه انبياء اين راه را پيموده اند و همگي بدون استثنا از اين گذرگاه گذشتند.در حديثي آمده است :
وقتي آيه شريفه کل من عليها فان ((تمام کساني که بر روي زمين هستند فاني مي شوند)) نازل شد ملائکه گفتند:
فرمان مرگ اهل زمين صادر شد!
هر آن کس که روي زمين پا به جاست
سرانجام او نيستي و فناست
و هنگامي که آيه ععع کل نفس ذائقة الموت ((هر انساني مرگ را مي چشد)). نازل گشت ، فرشتگان گفتند: ((فرمان مرگ ما نيز صادر شد!))
(و راجع به مرگ عمومي تمام موجودات جهان مي فرمايد:
کل شي ء هالک الا وجهه
((همه چيز اين جهان فاني و نابود مي شود جز ذات پاک و بي همتاي او)).
اين آيات ، هشداري به همه انسانها در طول تاريخ است ، که از اين سرنوشت و قانون عمومي و قطعي غافل نشوند. دائما به فکر مرگ باشند که غفلت از آن ، خطراتي براي دين و دنيا و آخرت انسان به بار مي آورد.
بايد اين را بدانيم که مرگ نعمتي از جانب خدا و سرنوشتي حتمي است که براي همه نوشته شده و خوب هم نوشته است . در اين باره چنين بايد گفت :
اين سخن بايد به آب زر نوشت
گر رود سر بر نگردد سرنوشت
سر نوشت ما به دست خود نوشت
خوشنويس است او نخواهد بد نوشت
