لباس كار سربازي
رهبر عزیز احساس امام راحل ـ قدس سره الشریف ـ را درباره پوشیدن لباس رزم توسط یك روحانی میفرماید:
«سال 1359 كه گاه به مناطقِ جنگی میرفتم...، هر دفعه هفتهای یك بار، برای نماز جمعه تهران میآمدم و از راه كه میرسیدم، خدمت امام میرفتم... یك بار كه خدمت ایشان رفته بودم، ... لباس كار سربازی به تنم بود. وقتی سوار هواپیما میشدم كه به این جا بیایم، قبا میپوشیدم و عمامه سرم میگذاشتم و این لباس هم، آن زیر میماند. یعنی لباسی نداشتم كه عوض كنم و همان طوری هم، خدمت امام میرفتم.
ایشان، وقتی كه چشمشان به این لباس نظامی افتاد، تعبیری كردند كه احتمال میدهم، در جایی آن را نوشته باشم... اجمالش یادم است. ایشان گفتند:
این، ... مایهی افتخار است كه یك روحانی، لباس رزم به تنش میكند. و این درست است و همان چیزی است كه باید باشد...
حقیقتش هم این است كه روزی بود، لباس رزم را برای روحانی، خلاف مروّت ذكر میكردند. در باب امام جماعت گفتهاند كه بایستی عادل باشد و كار خلاف عدالت و مروّت نكند.
از جمله كارهای خلاف مروّت كه ذكر میشد، این بود كه یك نفر امام جماعت، مثلاً لباس نظامی بپوشد... و در ردیف كارهایی بود كه مثلاً كسی در بازار یا در ممرّ عام مردم، حركت غیر محترمانهای از او سر بزند.»
