بهشت صالحین

حنظله جوان مخلص و دلاوری بود كه صبح شب زفاف خود، هنوز وقت غسل كردن نداشت ، به میدان جنگ احد رفت و با دشمنان جنگید تا به شهادت رسید، هنگام تشییع جنازه او، پیامبر (ص) فرمود:

 می بینم كه فرشتگان با ظرفها و آب بهشت او را غسل می دهند، از این رو او به عنوان غسل الملائكه (غسل داده شده از جانب فرشتگان) معروف گردید.

او همسر قهرمانی بنام جمیله داشت ، پس از مدتی پسری از او متولد شد، نام او را عبدالله گذاشتند، این پسر با پرورش و آموزشهای مادری همچون جمیله بزرگ شد و راه پدر را پیشه خود ساخت ، همواره مدافع اسلام بود،

 تا آن زمان كه پس از جریان شهادت امام حسین (ع)، ماجرای دلخراش حره در مدینه پیش آمد. این ماجرا چنین بود كه یزید در سال 63 ه ق اواخر ماه ذیحجه به ماءمورین خونخوار خود دستور داد، به كشتار مردم مدینه دست بزنند،

 زیرا آنها به یزید اعتراض كرده بودند كه چرا امام حسین (ع) و یارانش را كشته است . در این فاجعه غمبار هفتصد مرد از مفسران عالیقدر قرآن كشته شدند، وضع تسلط یزیدیان آنچنان بود كه هیچكس قدرت مقابله با آنها را نداشت ، در چنین شرائطی ، عبدالله بن حنظله ، فرزند جمیله با جمعیت اندكی آماده مقابله و درگیری با لشكر خونخوار یزید شدند، او مردم را به جنگ دعوت می كرد، برادر مادریش محمد بن ثابت ، و هشت پسر خودش را یكی پس از دیگری به جنگ بایزیدیان فرستاد و همه آنها به شهادت رسیدند، سرانجام خود عبدالله یكه و تنها به میدان رفت و در یك جنگ نابرابر، شهد شهادت نوشید.

 به این ترتیب شوهر جمیله در جنگ احد شهید شد، دو پسرش و هشت نوه اش در فاجعه حره به شهادت رسیدند، در حالی كه او در این هنگام بیش ‍ از هفتاد سال داشت ، این بانوی دلاور از بانوان نادری است كه مدال شهید پروری را از تاریخ اسلام گرفته است